Amosando publicacións coa etiqueta Ramón Sampedro. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Ramón Sampedro. Amosar todas as publicacións
luns, 16 de xaneiro de 2017
xoves, 12 de xaneiro de 2017
xoves, 7 de xaneiro de 2016
17ª Lembranza de Ramón Sampedro
Sábado 9 de Xaneiro as 18:00
- "Amigos na causa e na memoria" Aurora Bau e Ramón Sampedro
- Audiovisual sobre a eutanasia
Domingo 10 de Xaneiro ás 13:00
- Poemas e Caraveis na praia de As Furnas
- "Amigos na causa e na memoria" Aurora Bau e Ramón Sampedro
- Audiovisual sobre a eutanasia
Domingo 10 de Xaneiro ás 13:00
- Poemas e Caraveis na praia de As Furnas
domingo, 11 de xaneiro de 2015
Homenaxe a Ramón Sampedro Cameán 2015
Un ano máis e van aló dezaseis, familiares, veciños e amigos de Ramón Sampedro, con Pepe Vila á cabeza, volvéronlle a render unha nova e sentida homenaxe na praia de As Furnas, na mesma zona onde tivo o fatal accidente que o deixou tetrapléxico.
O acto que ben sendo organizado por Amigos de Ramón Sampedro, Dereito a Morrer Dignamente cuxos socios achegáronse desde varias autonomías, contou coa colaboración co Concello de Porto do Son e a Asociación de Veciños Sartaxas de Xuño.
Xa emprazados onde se colocou a placa na súa memoria, comezou a lectura de varios dos poemas que nos legou por parte de familiares, amigos incondicionais e socios de (DMD), rematando a homenaxe coa tirada de caraveis vermellos ao fondo da cala, mentres un grupo folk interpretaba o himno galego.
Homenaxe a Ramón Sampedro Cameán 2015
Un ano máis e van aló dezaseis, familiares, veciños e amigos de Ramón Sampedro, con Pepe Vila á cabeza, volvéronlle a render unha nova e sentida homenaxe na praia de As Furnas, na mesma zona onde tivo o fatal accidente que o deixou tetrapléxico.
O acto que ben sendo organizado por Amigos de Ramón Sampedro, Dereito a Morrer Dignamente cuxos socios achegáronse desde varias autonomías, contou coa colaboración co Concello de Porto do Son e a Asociación de Veciños Sartaxas de Xuño.
Xa emprazados onde se colocou a placa na súa memoria, comezou a lectura de varios dos poemas que nos legou por parte de familiares, amigos incondicionais e socios de (DMD), rematando a homenaxe coa tirada de caraveis vermellos ao fondo da cala, mentres un grupo folk interpretaba o himno galego.
mércores, 7 de xaneiro de 2015
luns, 27 de xaneiro de 2014
Hai quen se empeña en poñer pexas no camiño
O día da homenaxe a Ramón Sampedro, como dixen aquí nada máis chegar atopeime con Pepe Vila e ademais de falar do que publiquei, deixei cousas no tinteiro co único fin de non eclipsalo acto, mesturando churras con meiriñas. Pepe estaba moi molesto porque o sábado cando se dirixía á Casa de Cultura de Xuño, para a xuntanza que ia celebrar alí, atopouse con este cartaz.
Isto comentoumo tamén en presenza de Luís e Manel. Luís dixo que non ollara nin escoitara nada. Porén Manel dixo que el si había ollado un panfleto en Portosín. Logo coa fin de adicarme ao meu, deixeinos falando entre eles.
Eu tampouco ollara ningún, mais logo de comentarllo ao fillo, o martes 14, despois de saír do traballo pasou pola rúa da Atalaia e no edificio que se atopa trala lúdoteca, ás 17:33 sacoulle unha foto ao cartaz da cabeceira.
O mércores 15 un anónimo publica neste blogue sonense a mesma foto, collendo ademais outros elementos propagandísticos do BNG.
O venres 17 vía Twitter de @Certo, infórmome desta nota aclaratoria, que tamén foi publicada no mesmo blogue: É totalmente falso que o BNG tentase realizar un acto paralelo e o cartel anunciador desa suposta homenaxe é unha burda manipulación feita para tentar desprestixiar ao BNG.
O domingo 19 con motivo de compartir con Pepe todo o material que teño das homenaxes ás que acudín, e que lle prometera o ano pasado, leveille a 1ª foto e foi cando se decatou que o cartel non era igual ao que nos había comentado.
Como o día da homenaxe nin Ánxela, nin o os edís do seu grupo acudiron ao acto, non tivo a oportunidade de preguntarlles pola súa versión. A parte diso, motivado por esa «publicidade» estrañoulle moito a súa ausencia.
Nesta ocasión non é a miña intención acusalos de nada, tampouco teño probas, mais no caso de que presuntamente fose certo, tanto a Pepe como a min pareceríanos unha broma de mal gusto, e se o fixeron aducindo que no seu día foron «fomos» os promotores da homenaxe, como fan noutros sitios diversos colectivos, salvo eles en Nebra, o normal é arrimalo ombreiro e non ir por libres.
Logo da polémica xerada no foro, ninguén se dirixiu a Pepe, para desmontar o que segundo eles, é unha conspiración para danala súa imaxe. E el, aínda que tentou falar con alguén, non foi recibido a pesar de que, pareceulle que estaba na casa.
Fai tempo que temos moitos puntos de vista diverxentes e este é un claro exemplo. Eu antes de convencer á xente de fora que pasan destas polémicas, falaría directamente con quen leva isto agora, tal e como tentou Pepe.
Malia todo teño que dicir que segundo a nota, se esa é a súa desculpa, van ter que argallar outra, porque a idea de homenaxear e erixirlle un monólito aos Mártires de Cans, como sabe todo mundo, menos eles que se emperrenchan en manipulala verdade, o promotor fun eu, co apoio da familia e a neta dunha descendente.
Logo aproveitando a miña saída do partido, foi cando deron en facelo seu contra-acto, coa desculpa de que non se lles fora das mans coma neste caso. Aínda que coa boca pequena dixeron que non querían verse mesturados co PP, sabendo que iso é falso, xa que no último que fixemos xuntos, Tomé acudiu en calidade de alcalde, ao igual que posteriormente Pastor, neste caso do PSOE e Oujo do PP.
O ano pasado, María do PP, acudiu en representación do alcalde. Ademais o noso acto é aberto coma os de Ramón, polo que xamais excluímos a ninguén. Tal vez porque neste intre ao fronte do Concello está un alcalde do PP, non apareceu ningún dos seus edís polas Furnas? Que outra cousa podemos pensar?
Persoalmente o único aproveitable da súa nota é este punto, de aí esta entrada.
2º NON organizamos ningún acto polo respecto aos organizadores que, ano tras ano, levan organizando esta homenaxe, a asociación “Dereito a Morrer Dignamente Galicia” en colaboración co colectivo de “Amigos de Sampedro” e outras entidades, para reivindicar a figura do noso veciño e a súa loita.
Ou sexa que en Xuño non organiza ningún acto polo respecto aos organizadores, que ano tras ano? levan organizando esa homenaxe...
Para quen non estea ao tanto disto, pódenlle colar esa falsidade, mais eles saben que MINTEN descaradamente. O xermolo desta homenaxe como ben dixen arriba, partiu do BNG, e non seria ata o 3º, cando despois de constituírse DMD Galicia, tomou as súas rendas.
Todo o contrario do que acontece aquí cos mártires de Cans, que pola cacicada do seu militante e presidente da Comunidade, consentida pola Asemblea Local, deron en organizalo seu contracto, para lucimento persoal e o da súa simboloxía.
Porén o máis chocante é que, os que reivindican a súa autoría, nin sequera acudiron á primeira homenaxe e o presidente esta cachado por unhas declaracións súas en La Voz de Galicia. Verdade señor Suárez, señora Franco, señor Vila, señor León, amén doutros?
Con esta nota agardo que a xente, sobre todo a de Nebra sexa consciente de porque aquí si se atreven a roubarme a idea, faltarlle ao respecto aos nosos mártires, aos seus descendentes e aos que ininterrompidamente, sen bandeiras ou elementos partidistas lembrámolos ininterrompidamente, ano tras ano.
Que tremenda verdade a dos refráns: Pillase antes a un mentireiro que a un coxo!!
Eu tampouco ollara ningún, mais logo de comentarllo ao fillo, o martes 14, despois de saír do traballo pasou pola rúa da Atalaia e no edificio que se atopa trala lúdoteca, ás 17:33 sacoulle unha foto ao cartaz da cabeceira.
O mércores 15 un anónimo publica neste blogue sonense a mesma foto, collendo ademais outros elementos propagandísticos do BNG.
O venres 17 vía Twitter de @Certo, infórmome desta nota aclaratoria, que tamén foi publicada no mesmo blogue: É totalmente falso que o BNG tentase realizar un acto paralelo e o cartel anunciador desa suposta homenaxe é unha burda manipulación feita para tentar desprestixiar ao BNG.
O domingo 19 con motivo de compartir con Pepe todo o material que teño das homenaxes ás que acudín, e que lle prometera o ano pasado, leveille a 1ª foto e foi cando se decatou que o cartel non era igual ao que nos había comentado.
Como o día da homenaxe nin Ánxela, nin o os edís do seu grupo acudiron ao acto, non tivo a oportunidade de preguntarlles pola súa versión. A parte diso, motivado por esa «publicidade» estrañoulle moito a súa ausencia.
Nesta ocasión non é a miña intención acusalos de nada, tampouco teño probas, mais no caso de que presuntamente fose certo, tanto a Pepe como a min pareceríanos unha broma de mal gusto, e se o fixeron aducindo que no seu día foron «fomos» os promotores da homenaxe, como fan noutros sitios diversos colectivos, salvo eles en Nebra, o normal é arrimalo ombreiro e non ir por libres.
Logo da polémica xerada no foro, ninguén se dirixiu a Pepe, para desmontar o que segundo eles, é unha conspiración para danala súa imaxe. E el, aínda que tentou falar con alguén, non foi recibido a pesar de que, pareceulle que estaba na casa.
Fai tempo que temos moitos puntos de vista diverxentes e este é un claro exemplo. Eu antes de convencer á xente de fora que pasan destas polémicas, falaría directamente con quen leva isto agora, tal e como tentou Pepe.
Malia todo teño que dicir que segundo a nota, se esa é a súa desculpa, van ter que argallar outra, porque a idea de homenaxear e erixirlle un monólito aos Mártires de Cans, como sabe todo mundo, menos eles que se emperrenchan en manipulala verdade, o promotor fun eu, co apoio da familia e a neta dunha descendente.
Logo aproveitando a miña saída do partido, foi cando deron en facelo seu contra-acto, coa desculpa de que non se lles fora das mans coma neste caso. Aínda que coa boca pequena dixeron que non querían verse mesturados co PP, sabendo que iso é falso, xa que no último que fixemos xuntos, Tomé acudiu en calidade de alcalde, ao igual que posteriormente Pastor, neste caso do PSOE e Oujo do PP.
O ano pasado, María do PP, acudiu en representación do alcalde. Ademais o noso acto é aberto coma os de Ramón, polo que xamais excluímos a ninguén. Tal vez porque neste intre ao fronte do Concello está un alcalde do PP, non apareceu ningún dos seus edís polas Furnas? Que outra cousa podemos pensar?
Persoalmente o único aproveitable da súa nota é este punto, de aí esta entrada.
2º NON organizamos ningún acto polo respecto aos organizadores que, ano tras ano, levan organizando esta homenaxe, a asociación “Dereito a Morrer Dignamente Galicia” en colaboración co colectivo de “Amigos de Sampedro” e outras entidades, para reivindicar a figura do noso veciño e a súa loita.
Ou sexa que en Xuño non organiza ningún acto polo respecto aos organizadores, que ano tras ano? levan organizando esa homenaxe...
Para quen non estea ao tanto disto, pódenlle colar esa falsidade, mais eles saben que MINTEN descaradamente. O xermolo desta homenaxe como ben dixen arriba, partiu do BNG, e non seria ata o 3º, cando despois de constituírse DMD Galicia, tomou as súas rendas.
Todo o contrario do que acontece aquí cos mártires de Cans, que pola cacicada do seu militante e presidente da Comunidade, consentida pola Asemblea Local, deron en organizalo seu contracto, para lucimento persoal e o da súa simboloxía.
Porén o máis chocante é que, os que reivindican a súa autoría, nin sequera acudiron á primeira homenaxe e o presidente esta cachado por unhas declaracións súas en La Voz de Galicia. Verdade señor Suárez, señora Franco, señor Vila, señor León, amén doutros?
Con esta nota agardo que a xente, sobre todo a de Nebra sexa consciente de porque aquí si se atreven a roubarme a idea, faltarlle ao respecto aos nosos mártires, aos seus descendentes e aos que ininterrompidamente, sen bandeiras ou elementos partidistas lembrámolos ininterrompidamente, ano tras ano.
Que tremenda verdade a dos refráns: Pillase antes a un mentireiro que a un coxo!!
domingo, 19 de xaneiro de 2014
Ramón Sampedro, con máis futuro que nunca
A pesares de que o día comezou desapracible, con vento e chuvia, que por intres ameazaba outro diluvio coma o que nos ten acostumado este inverno. Porén, segundo se achegaba a hora do acto, o sol foi amosándose timidamente, ata que colleu un pouco de folgos.
Nada máis chegar atopeime co amigo Pepe Vila e os dous coincidimos no mesmo, tódolos anos amence así o día, mais á hora da homenaxe o tempo sempre fai unha «paradiña», como se Ramón, dixese. na terra non fun quen de acadalo que pedía, mais agora dende aquí, si.
Só o ano que se inaugurou o monólito que nos dá a benvida á cala onde tivo o fatal accidente, choveu a mares. Comentoume naquel ano, Pepe e onte lembróunolo a varios asistentes, entre eles a Luís Oujo, o alcalde e a Manel Deán, o concelleiro de Turismo, Deportes e Festexos, que a Ramón esas cousas non lle gustaban e por iso «chorou» ese día.
Dende fai uns anos a Homenaxe é organizada por «DMD» Dereito a Morrer Dignamente, amigos e familiares de Ramón, que contan coa colaboración do Concello, a Asociación de Veciños Sartaxas e o Grupo Queixucas, que se divide en dúas partes e polo que se pode ollar en ámbolos actos as novas xeracións veñen pisando forte, polo que seguramente na volta duns anos colleran a testemuña.
A homenaxe en si, consistiu coma sempre en dar lectura aos poemas que nos legou Ramón, lidos por varios amigos, predominando nesta ocasión varios raparigos e unha rapariga. Ao remate e baixo os acordes do himno galego interpretado polo Grupo de Gaitas Quixucas, guindáronse ducias de caraveis á «maldita cala».
O Acto contado pola prensa:
La Voz de Galicia: A chama de Sampedro segue viva no Son
El Correo Gallego: Unha ofrenda floral e lectura de poemas lembran nas Furnas a Ramón Sampedro
La Voz de Galicia: Amigos e familiares manteñen a loita de Ramón Sampedro
La Voz de Galicia: Flores e versos para recordar a Ramón Sampedro
Nada máis chegar atopeime co amigo Pepe Vila e os dous coincidimos no mesmo, tódolos anos amence así o día, mais á hora da homenaxe o tempo sempre fai unha «paradiña», como se Ramón, dixese. na terra non fun quen de acadalo que pedía, mais agora dende aquí, si.
Só o ano que se inaugurou o monólito que nos dá a benvida á cala onde tivo o fatal accidente, choveu a mares. Comentoume naquel ano, Pepe e onte lembróunolo a varios asistentes, entre eles a Luís Oujo, o alcalde e a Manel Deán, o concelleiro de Turismo, Deportes e Festexos, que a Ramón esas cousas non lle gustaban e por iso «chorou» ese día.
Dende fai uns anos a Homenaxe é organizada por «DMD» Dereito a Morrer Dignamente, amigos e familiares de Ramón, que contan coa colaboración do Concello, a Asociación de Veciños Sartaxas e o Grupo Queixucas, que se divide en dúas partes e polo que se pode ollar en ámbolos actos as novas xeracións veñen pisando forte, polo que seguramente na volta duns anos colleran a testemuña.
O Acto contado pola prensa:
La Voz de Galicia: A chama de Sampedro segue viva no Son
El Correo Gallego: Unha ofrenda floral e lectura de poemas lembran nas Furnas a Ramón Sampedro
La Voz de Galicia: Amigos e familiares manteñen a loita de Ramón Sampedro
La Voz de Galicia: Flores e versos para recordar a Ramón Sampedro
sábado, 11 de xaneiro de 2014
XV Homenaxe a Ramón Sampedro
Homenaxe que dende hai uns anos organiza (DMD) por Dereito a Morrer Dignamente Galicia, que conta coa colaboración do Concello, Amigos de Sampedro, Asociación de Veciños Sartaxas e Queixucas.
O acto comeza hoxe coa apertura da exposición In-conexiones. Unha colección de debuxos e pinturas de Carmen Suárez, socia fundadora de DMD, que estará na casa de cultura até o mércores, día 22.
Polo serán, ás 18.00 horas, está previsto que familiares e amigos de Ramón xúntense na Casa de cultura de Xuño, para lembrar anécdotas e intercambiar opinións sobre a situación na que se atopa a loita por unha morte digna que no seu día liderou Ramón.
O acto comeza hoxe coa apertura da exposición In-conexiones. Unha colección de debuxos e pinturas de Carmen Suárez, socia fundadora de DMD, que estará na casa de cultura até o mércores, día 22.
Polo serán, ás 18.00 horas, está previsto que familiares e amigos de Ramón xúntense na Casa de cultura de Xuño, para lembrar anécdotas e intercambiar opinións sobre a situación na que se atopa a loita por unha morte digna que no seu día liderou Ramón.
Imaxes da Homenaxe do ano pasado
domingo, 20 de xaneiro de 2013
Respecto e falsidades son incompatibles
Ao fío deste comentario publicado aquí, síntome na obriga, unha vez máis, de saír ao paso desta nova mentira e falsidade sobre a orixe da homenaxe aos mártires de Cans, e máis se quen a argalla, nin tan sequera estivo na primeira homenaxe.
Dende logo hai que ter ben pouca sensibilidade e mala fe para manipular así o xerme do acto en memoria dos nosos devanceiros que deixaron as súa vida en Cans, e querer presumir de seguilo seu exemplo... que exemplo? Porén a verdade é que xa non me estraña nada, porque todos aqueles que militaban no partido e non acudiron a ese primeiro acto, son curiosamente os máis emperrenchados en querer levala auga ao seu rego, algún renegando incluso do que dixo aquí, fai once anos. Tanto é que os que se afiliaron anos despois tamén queren meter baza nisto. Por sorte tralo meu paso polo partido, que hoxe non repetiría, aínda quedáronme algúns amigos de verdade que non teñen inconveniente en recoñecer de quen partiu a idea. Outros que tampouco albiscan dubidas son os veciños que ollando no que derivou a homenaxe, dinme que se me estivese quedo isto non pasaba. O último toque de atención déronmo o ano pasado logo de ollaren a movida da foto cando celebrabamos o noso acto, porque claro é mellor pedirlle contas a un veciño que a un político.
No tocante aos actos en memoria de Ramón, nada que obxectar pero si clarificar. Corría o ano 1999, cando nunha asemblea, APROBAMOS, facerlle a homenaxe ao cumprirse o cabodano do seu pasamento. Pasou tanto tempo que non podo asegurar de quen partiu a proposta, o que si lembro é que a maioría dos militantes, por non dicir todos, achegámonos a Xuño. Ano e pico despois, a Nebra acudiron unicamente os dous edís que tiñamos no Concello, triste bagaxe, xa que ningún outro militante ou simpatizante se molestou en achegarse a pesar de que os invitara persoalmente. Esa foi a forma de respectar o que representa a súa memoria por parte de quen agora quere levalos méritos.
A pesar desa deserción?, aquel acto, pese a non haber un precedente na parroquia foi todo un éxito grazas a asistencia dos veciños, netos, bisnetos e incluso tataranetos de dúas vítimas mortais, que participaron, primeiro da misa celebrada na súa honra e logo achegándose ao acto central sobre a ponte de Cans levando as familias incluso ramos de flores que ao remate do acto deixamos pendurados na varanda da ponte a carón da bandeira galega que colgara pola mañá con un crespón negro. Todos estes datos deberían ser dabondo para facelos recapacitar. Mais coma queren reescribila Historia ao seu xeito.
Ao contrario do que lles aconteceu co acto de Ramón, "que se lles foi das mans", non lembro en que ano, tras gobernar en coalición co PSOE e do que hoxe tanto se laian, en Nebra non se deu o caso xa que xamais deixei de organizalo e se estaba ausente suplíame a familia, nunca deleguei en ninguén, nin no partido, quizais para evitar que me pasara o mesmo. Sen embargo aquí ao contrario que en Xuño a súa ousadía non ten nome polo que trala miña baixa coma militante deron de facelo seu acto, xa máis "político" (agochando coas pancartas os monólitos, como vemos na foto de cabeceira) que do que foi aquela primeira homenaxe aos nosos mártires, sen bandeiras partidista polo medio. Por iso atrévome a dicirlles que é unha verdadeira mágoa que non saiban seguilo seu exemplo.
Os do Bloque fomos os que estabamos acaron de Ramon Sampedro cando non era famoso, somos os que seguimos respetando o que representa a sua memoria e seguiremos.
Gracias por notar a nosa falta, porque cando estamos nos, parece que foramos invisibles ou se nos ataca de "politizar" os homenaxes,exemplo o homenaxe de Cans.
O noso respeto sempre estara con estos dos emblemas de exemplo e loita polas liberdades.
Moitas gracias RAMON, por o teu exemplo a seguir.
Moitas gracias MARTIRES DE NEBRA,tamen polo exemplo que nos dades.
Sempre tedes e teredes o respeto do BNG .
Anxela Franco...
Dende logo hai que ter ben pouca sensibilidade e mala fe para manipular así o xerme do acto en memoria dos nosos devanceiros que deixaron as súa vida en Cans, e querer presumir de seguilo seu exemplo... que exemplo? Porén a verdade é que xa non me estraña nada, porque todos aqueles que militaban no partido e non acudiron a ese primeiro acto, son curiosamente os máis emperrenchados en querer levala auga ao seu rego, algún renegando incluso do que dixo aquí, fai once anos. Tanto é que os que se afiliaron anos despois tamén queren meter baza nisto. Por sorte tralo meu paso polo partido, que hoxe non repetiría, aínda quedáronme algúns amigos de verdade que non teñen inconveniente en recoñecer de quen partiu a idea. Outros que tampouco albiscan dubidas son os veciños que ollando no que derivou a homenaxe, dinme que se me estivese quedo isto non pasaba. O último toque de atención déronmo o ano pasado logo de ollaren a movida da foto cando celebrabamos o noso acto, porque claro é mellor pedirlle contas a un veciño que a un político.
 |
| Cartel ano 1999 |
A pesar desa deserción?, aquel acto, pese a non haber un precedente na parroquia foi todo un éxito grazas a asistencia dos veciños, netos, bisnetos e incluso tataranetos de dúas vítimas mortais, que participaron, primeiro da misa celebrada na súa honra e logo achegándose ao acto central sobre a ponte de Cans levando as familias incluso ramos de flores que ao remate do acto deixamos pendurados na varanda da ponte a carón da bandeira galega que colgara pola mañá con un crespón negro. Todos estes datos deberían ser dabondo para facelos recapacitar. Mais coma queren reescribila Historia ao seu xeito.
Ao contrario do que lles aconteceu co acto de Ramón, "que se lles foi das mans", non lembro en que ano, tras gobernar en coalición co PSOE e do que hoxe tanto se laian, en Nebra non se deu o caso xa que xamais deixei de organizalo e se estaba ausente suplíame a familia, nunca deleguei en ninguén, nin no partido, quizais para evitar que me pasara o mesmo. Sen embargo aquí ao contrario que en Xuño a súa ousadía non ten nome polo que trala miña baixa coma militante deron de facelo seu acto, xa máis "político" (agochando coas pancartas os monólitos, como vemos na foto de cabeceira) que do que foi aquela primeira homenaxe aos nosos mártires, sen bandeiras partidista polo medio. Por iso atrévome a dicirlles que é unha verdadeira mágoa que non saiban seguilo seu exemplo.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)