Aproveitando o tempo primaveral que tivemos onte decidín dar un paseo polo monte e así, pasiño a pasiño como quen non quere a cousa, fun dar a Sendia, pero o meu gozo quedou nun pozo ao atoparme con estas imaxes. No meu subconsciente supoño que os veciños desta aldea de Nebra, aínda que vivan no monte como se di, pagan relixiosamente o imposto da vasoira, pero parece que o cobrarllo non vai aparellado co servizo que deben recibir.
Se non estou trabucado, entre os días 15 e 16 tivo que pasalo camión que recolle todo este tipo de refugallos, pero ollase claramente que non o fixo e ademais que todo isto leva aí moito máis tempo. Non digo que cada 15 días teñan que pasar por estas aldeas para evitar facer viaxes de balde, pero si que chegaría con que os compañeiros que acoden a baleiralos contedores puntualmente lles pasasen aviso e así evitar este lamentables espectáculos en plena natureza.
Se non estou trabucado, entre os días 15 e 16 tivo que pasalo camión que recolle todo este tipo de refugallos, pero ollase claramente que non o fixo e ademais que todo isto leva aí moito máis tempo. Non digo que cada 15 días teñan que pasar por estas aldeas para evitar facer viaxes de balde, pero si que chegaría con que os compañeiros que acoden a baleiralos contedores puntualmente lles pasasen aviso e así evitar este lamentables espectáculos en plena natureza.
Con estas outras fotos tamén trato de amosala pouca conciencia medioambiental que existe ultimamente en moita máis xente do que pensamos e que presume de ir pasar un día ao ar libre e despois deixa espallada polo monte a súa merda. Neste caso con moito máis delito, xa que como poden comprobala distancia onde tiñan o contedor e onde tiraron esta bolsa que contiña unha caixa de pizzas, varias de plástico para frituras e botes de refresco, era mínima.
No circulo vermello atopábase esta caixa de pílulas aínda sen abrir e como sabemos, altamente contaminantes se se tiran en plena natureza. Non debía levar moitas horas no sitio porque o sábado estivo a chover e aínda estaba relucente.
Nestes casos non me parou o xenio no corpo e decidín retornalos meus pasos para tirar dentro do contedor a bolsa e recollelas pílulas para entregalas nunha farmacia para o seu reciclaxe. Lamentablemente ao longo desta pista que nos leva cara a Montemuiño e a Laranga, as beirarrúas están estradas de botes e botellas de plástico, e carón desta aldea, preto do cruceiro de Ramona, atopeime estas rodas de tractor e varias caixas de ferro.
Esqueceume engadir esta foto, tal vez xa bastante fastidiado polas demais. Isto tamén esta preto dese cruceiro e do río do que se abastece o concello.
