venres, 30 de maio de 2014

Santa Mariña «da Gorgosa»



Etimoloxicamente significa «do mar». Vén da lingua latina.

Hai historia de santas ou de santos que impactan ao lector porque, aínda que non haxa moitos datos reais delas ou deles, están, con todo, envolvidos nunha aura de misterio e lenda que gustan e interesan.

Esta nova, nacida en Pontevedra no afastado ano 119, veu ao mundo nun parto múltiple. A nai, asustada deste acontecemento, pensou no peor. O seu marido andaba de aquí cara alá a cargas co goberno de Galicia e de Portugal.

Era o gobernador que o emperador enviara para que rexese os destinos destas dúas provincias en poder do imperio de Roma.

O medo atenazaba o corazón de Calsia. Temía que cando chegase o seu esposo, Lucio Castello, dun das súas viaxes mataríaa crendo que lle foi infiel.

E non sabendo afrontar o sucedido con valentía, entregou a unha empregada as súas fillas e fillos. Menos mal que a Providencia de Deus actúa sempre na alma das persoas de boa vontade.

A criada, chamada Sila, era xa cristiá. Toda unha garantía naqueles tempos de tanta turbulencia contra os seguidores do Señor.

Pois ben, Sila foi entregando aos recentemente nacidos a familias de total carta de identidade para que as criasen e educasen na fe cristiá.

Unha vez que recibiran a instrución necesaria, chamaron ao bispo san Ovidio para que as bautizase.

O pai non tiña nin idea do que ocorrera. Pero aos poucos foise decatando de que a súa muller dera a luz a varios fillos no mesmo parto.

Con todo, hai algo que non podía pasar pola súa mente de gobernante: que as súas fillas fosen educadas na relixión que el perseguía con furia, encarnizamento e rabia.

Chegou o instante en que soubo que as súas fillas eran cristiás. Entón, co maior sangue frío do mundo, mandou que fosen ao seu palacio. Convidoulles a que renunciasen da fe en Cristo. Elas, xa no cárcere, fuxiron ata que as colleron e martirizaron. Dunha irmá de Mariña, Liberada, mártir tamén, sábese que levaron os seus restos a Baiona, Pontevedra, onde xacen os de Mariña. Isto foi no ano 1515.


Oración: Benaventurada virxe e mártir santa Mariña, que para seguir máis de preto ao señor conservastes a pureza e sufristes polo seu amor cruel persecución. Que desprezando as honras e riquezas vencestes os atractivos do mundo e sufristes logo glorioso martirio por profesar a Fe. Agora que xa recibistes o premio de tantos traballos, que posuídes unha felicidade que ninguén pode quitarvos, porque gozades da presenza de Deus, conseguide da súa piedade infinita a graza de amarlle sobre todas as cousas, e fortaleza para sufocar as nosas paixóns e, así, ao final da nosa vida alcanzar a coroa inmortal que está reservada ao servo fiel. Amén.






Festadagorgosa Camboño
Vídeo de: Ramon Queiro Barreiro

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Os comentarios son libres, só pido sentido.